HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

Bir Kalbin Penceresinden

SAHİPSİZ BİR ERGUVAN 

Nisan’a döktüm çiçeklerimi

Yapraklarımı yıkadım

Ey İstanbul’un yalnız kızı

Adını düşlerime sakladım

Mevsim mevsim aktı yalnızlığıma

Ruhunun ulaşılmaz pembesi

Ey melekler  şehri

Ey hayatımın şenlikli sesi

Adın aşk mıydı

Yoksa içimde olgunlaşan yalnızlık mı

Yüzünün düştüğü her ayna

Dününden bir sır taşırdı

Koksaydı nefesimde erguvan

Coşsaydık asırlarca

Dün, yüzüme kapanan bir kapıydı

Yarınlar aşktan armağan 

Şimdi puslu bir sabahtayım

Ruhu erguvan bir saraydayım

Aşk

Dokunma umuduma…

#haticenayır 

Posted in

Yorum bırakın