Nisan’a döktüm çiçeklerimi
Yapraklarımı yıkadım
Ey İstanbul’un yalnız kızı
Adını düşlerime sakladım
Mevsim mevsim aktı yalnızlığıma
Ruhunun ulaşılmaz pembesi
Ey melekler şehri
Ey hayatımın şenlikli sesi
Adın aşk mıydı
Yoksa içimde olgunlaşan yalnızlık mı
Yüzünün düştüğü her ayna
Dününden bir sır taşırdı
Koksaydı nefesimde erguvan
Coşsaydık asırlarca
Dün, yüzüme kapanan bir kapıydı
Yarınlar aşktan armağan
Şimdi puslu bir sabahtayım
Ruhu erguvan bir saraydayım

Aşk
Dokunma umuduma…
#haticenayır

Yorum bırakın