HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

SIZIM SIZLAR

Şuracığımda bir sızı var 

Adına özlem diyorlar 

Bir yangın

Bir kalp ağrısı 

Nasıl geçer, söylemiyorlar

Şimdi kalkıp gitsem buralardan 

Uzak bir şehirde bulsam kendimi

Nereye konacağım bundan gayrı

Nasıl seveceğim bu şehri

Onu da demiyorlar

Yanlış bir adres

Sahipsiz bir ev

Söylenmemiş bir türkü

“Yarim, İstanbul’u mesken mi tuttun”

Artık ne İstanbul onarır beni 

Ne de şarkısı martıların

Seni ne kadar çok sevdiğimi 

Bilmiyorlar.

Posted in

Yorum bırakın