HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

“Bak şu papatya tarlası

Geleceğimiz bizim

Öyle saf, öyle temiz”

Seni sevmek koca bir orman

Ve ben içinde kayboldum

Bak şu çınar ağacında

Korkularım var telaşlı

Seni incitmeyeyim diye

Bak şu köknar ağacı

Vazgeçişlerimle dolu 

Boğulmayasın diye

Bak şu dişbudak ağacı

Umutlarımızı saklıyor kovuğunda

Bak şu mavi çam ağacına

Ki en çok sevdiğimdir

Baş harflerimizi kazıdım

AH ettim sanma

Ah’ım kendime

Ah Hatice

Ne olur

Bu kadar hassas olma.

Posted in

Yorum bırakın