HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

“Yanında olmak isteyip de olamadığım bir gün daha bitti.

Şimdi ben bu şehrin neresine sığayım”

Nereye gideyim, kime yalvarayım

Avuç içlerimdeki buzu nereye bırakayım

Başımı yaslayacak bir omuz

Güvenebileceğim tek sığınak

Tutunacağım son dal

Şimdi ben yüreğimi nereye saklayayım

Göremediğin

Bilemediğin 

Hissedemediğin kadar çok

Seviyorum seni

Sevmeyeceksen beni 

Sevmeyeceksem seni

Hayata

Nasıl sarılayım 

Artık gördüğüm her şeyde

Dokunduğum her yerde

Soluduğum havada

Sadece sen varsın

Hep sen vardın

Bunu sana nasıl anlatayım

“Gitme

Yokluğuna dayanamam ben…”

Posted in

Bir Cevap Yazın