HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

Bir Kalbin Penceresinden

Kategori: Uncategorized

  • HOŞ GEL 2026, YOKSA GELME

    “Siz YENİ YIL deyin adına. Ben hep aynı.” Demeyeceğim yazımın sonuna eklediğim eski bir şiirimde olduğu gibi. Bu kez aynı olmasın. Bu kez her şey çok güzel olsun. Kötüler cehennem olsun gitsin. İyiler hak ettiğini bulsun. Adil ve yasalara uyulan bir yıl olsun. Ne Anayasa delinsin ne de AİHM kararları ihlal edilsin. Düşünmek suç olmaktan…

  • BİR TIKLA, HER ŞEYİN GİTSİN

    Tuhaf bir dünyada yaşıyoruz artık…İnsanlar bir tıkla bir saniyede arkadaş, bir günde dost, bir haftada sevgili, bir ayda da düşman oluveriyor birbirine…Eeee, sanal dünya işte. Olsun artık o kadar, değil mi?Oysa eskiden öyle miydi?Arkadaş olmak, dost bulmak bu kadar kolay, bu kadar ucuz değildi eskiden.Dostlukların değeri vardı.İki tatlı söz eden, güzel bir yorum yapan, bir…

  • İnsan doğar, büyür, yaşar, yaşlanır ve ölür.Sıralama bu şekilde.Ama günümüzde artık yaşlanmak da bir tür ölüm ve yok sayılma gibi.Çocukken 40-50 yaş civarı olanlar çok yaşlı gelirdi bana. Çoğumuz için de böyleydi sanırım.50-60 yaş civarı öldüklerinde de erken öldüklerini düşünmezdik hiç.Benim dedem de anneannem de doksanlı yıllarda 68 yaşında öldüler.Çok normal gelmişti o yıllarda bize…

  • GENÇLER EVDE KALMAYIN, HEP GEZİN

    Zincirlikuyu mezarlığının girişinde “Her canlı ölümü tadacaktır.” yazar.Ben bunu “Her canlı yaşlılığı tadacaktır.” olarak kısmen değiştireceğim.Tabii ki yaşlanmadan ölenler de olabilir.Ama sonuçta yaşlılık bayağı büyük bir yüzdemizin tadacağı bir durum.2024 dünya nüfus verilerine göre yaşlı nüfus oranının en yüksek olduğu ülke % 35,8 ile Monaco imiş. Türkiye bu sıralamada % 10,2 ile dünya ortalaması olan…

  • 25 Kasım 2025 Salı günü öğle saatlerinde torunum doğdu, demeyeceğim.Defne’m doğdu.Defne kimin çocuğu mu?Otuz yıllık kankam, can dostum, hayattaki en yakın arkadaşım, beni hayatta en çok hisseden insanım, diğer yarım Özlem’imin torunu.Kızı Ceren 1995 yılının Temmuz ayında elime doğdu, demek isterdim ama öyle olmadı ne yazık ki. Özlem komşumdu Bahçelievler’de oturduğum evde. Onunla Ceren’in bebek…

  • MUTLULUK HANGİ AĞAÇ KOVUĞUNDA?

    Herkesin mutluluk tarifi başkadır bence.Benim için mutluluk dünyayı gezip görmek ve bunu yapabileceğim kadar da para.Bir de bunun için sağlık elbette. Mutlu olmak için sizce ne gerekir?Aşk mı sonsuza kadar sürecek? (Ki bence böyle bir aşk yok.)Sayamayacağınız kadar çok para mı?Sonsuz sağlık mı?Bunlardan biri bile yeter aslında.Ben aşk’a inanmıyorum artık.Herkes menfaat ve seks peşinde zamanımızda.Emekli…

  • BEKLEME YAPMA AŞK, SIRADAKİ SEKS GELSİN

    Hani içinden şiirler akardı yüreğimin. Hani bir nehirdim üzerinde sözcüklerin çağladığı. Hani aşktım ben. Hani sonsuza kadar sürecekti. Hani öldükten sonra bile hep yüreğinde olacaktım. Hep böyle söylenir, değil mi? Hep “sonsuza kadar” denir. İyi günde, kötü günde, ölüm bizi ayırıncaya kadar. Ama ölüm değildir asla. Ayıran her zaman genellikle yeni biri, yeni bir heyecandır.…

  • EY AŞK, GELDİNSE SESİN ÇIKMASIN

    Aşk için ne gerekir insana? Olmazsa olmazlarımız nelerdir? Güzellik mi, para mı, aynı şehirde olmak mı? Bence hiçbiri değil. Güzellik kavramı kişiden kişiye değişir. Birini çok çirkin bulursunuz, hiç tipiniz değildir belki. Ama ağzını açtığı anda dünyanın en yakışıklı erkeği veya dünyanın en güzel kadını olabilir. Bence insan bir bütündür. Görmeli, konuşmalı, hissetmelisiniz onu. Aranızda…

  • AŞK NEDİR, NASILDIR, BİLEN VAR MI? (*)

    Bir AŞK nasıl doğar? Ne zaman doğar? Niçin doğar? Aşk doğmadan önce yaşanan sancılar var mıdır doğum sancısına benzeyen? Ya da pat diye sezaryenle doğan bir şey midir AŞK? Aşkın ebeveyni var mıdır? Yoktan var olan, vardan yok olan bir duygu mudur yoksa? Aşk neye benzer? Kanatları var mıdır sizce? Yoksa bir meleğin kanatları altına…

  • Yıllardır kadının adı olmadığına inandık. Olmadığını da biliyorduk.  Ama bir adı olsun istedik hep kadınlarımızın. Kadının adı olacaktı elbet bir gün, hep o günü bekledik. Bizim artık bir adımız var, biliyoruz. Tırnaklarımızla kazıya kazıya, hayatın gözünü oya oya ad bulduk kendimize. Okuduk, çalıştık, çabaladık, sonunda kadın(adam değil) olduk.  Adımız var, bir mesleğimiz var, kendi ayaklarımız…