HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

Gönlümde bir karanlık var

Adını koyamadığım

Sustum

Çünkü bazı şeyler

Söylendikçe eksilir

Oysa

Eksilmekten hiç korkmadım 

Yüreğimde bir yol

Kısa

Ama bu kez

Her yere varıyor

Belki de sonunda

kendime çıkıyor

Duvarlarda bir iz

Gecikmiş bir haber gibi

Gelirse açarım

Gelmezse

Yine yırtarım

Kısmetim

Kapıma kadar gelmiş

İçeri alıyorum 

Çünkü beklemek

Bende değil artık

Kalbimin

Kırık yerinden

Sızan bir ışık var

Ve şimdi biliyorum

Geçmiyor sandığım ne varsa

Beni bırakmıyor 

Yeni bir yere taşıyor

Sessizim

Ama ilk kez

İçim rahat

Ey Aşk…