HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

“İçinde bir gökyüzü yok mu senin 

O’na bak.”

Masmavi bir gökyüzü

Turkuaz bir deniz vardı içimde

Sen renklerimle

Oynamadan önce

Bulutlar bembeyazdır oysa

Ama bunlar

İçimdeki karanlığın habercisi

Kırıldım

İncindim

Öylece kalakaldım

Bir sokak kedisi gibi

Oysa sen hiç kimse miydin

Sen sendin

Beni anlardın, bilirdin

El değildin

Şimdi içimdeki bulutlar

Örmek istemediğim duvarın

Sıvası olmayacak

Ben sana bunca aşıkken

Senin yargısız infazın

Bizi karartmayacak

Ben seni hâlâ çok

Ben seni her şeyden çok severken

Sen yanımdaysan gülüm

Aşk hep bizimle kalacak

Depresyon da neymiş 

O benim sadece 

Köpeğim olacak.

Posted in

Yorum bırakın