HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

“Bir çiçeğin kalbinde büyümesidir AŞK”

Zannedersin ki her şey yolunda 

Zannedersin ki kanamıyor yüreğin

Oysa sevdiğinin atamadığı her adımda

Sen de kilitlenir kalırsın

Evden çıkmak ne mümkün

Oturabiliyor olmaktan utanırsın

Ne gök mavidir artık

Ne de denizler turkuaz

Hayat çekilmezdir 

Sevdiğin iyileşene kadar

Eylül de gelmeyecektir

İçim geç kalmış zeringedeh çiçeği

Dilimde katran ağacı büyümekte

Bırak filizlenmesin mutluluk

Ten soluk, hayat soluk

Şimdi İstanbul’da olmak da çözüm değil, anasını satayım

Şimdi huzur bir kazan kaynayan aşure 

Şimdi bildiğin ne kadar dua varsa

Okursun sure sure

Hayat ne kadar çekilmezse sevdiğine

Sen de aynı duygularla yaşarsın

Ahhh, o adam var ya o adam 

Onun için gemileri değil

Kendini de yakarsın

Bilsem ki ne zaman geçer bu ağrı

Bilsem ki bacağındaki dinmeyen sızı

Elimden gelse de alsam üzerinden

Elimden gelse de yok etsem hepten

Sevgilim

Eylül de bitecek

Ekim de

Geçecek ağrılar mutlaka 

Biliyorsun

Her şey düzelecek Kasım’da

Mutlaka

Bir anda

Çünkü

Hep umutlu olmalıdır 

Bir mahpusun karısı

Hayatın karşısında…

Posted in

Yorum bırakın