HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

Bir şehir büyüyor içimde

Dallanıyor, budaklanıyor

Adı AŞK

Adı SEN olan

Çiçekleniyor bir de 

Hiç usanmadan 

Sonra sen çıkıp geliyorsun 

O şehirden

İstanbul’umun sokakları

Mis gibi hanımeli kokuyor

Ruhum şimdi lunapark

Bir duygu büyüyor içimde

Sarılıyor sımsıkı yüreğime

Adı ÖZLEM

Adı HASRET olan

Yakıyor tüm benliğimi 

Hiç acımadan

Ruhum şimdi Karacaahmet

Sonra oturuyorum Hisarlardan birine

Ha Anadolu, ha Rumeli

Fark etmez

Bir türkü tutturuyorum

“Giderem Van’a doğri

Uy aman aman aman

Yolum İran’a doğri

Sevdiğimden el aman.”

Bir AŞK yakıyor içimi

Sel oluyor, sarsıyor tüm bedenimi

Sen oluyor sonra

Adı sanı belli olmayan bir kent

Akıp gidiyor gözlerimden

“Ah sizin eller, ne güzel eller

Söylesin tatlı diller.”

Ruhum şimdi Ah Tamara kilisesi

Bir özlemek düşüyor üzerime

Bir özlemek ki

Bitmeyen bir yangın işte

“Vanlıyam, şanlıyam

Kılıcı kanlıyam.”

Ruhum artık 112 acil…

Posted in

Yorum bırakın