HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Ben sana şiirler yazmıyorum 

Yüreğim konuşuyor, ben not alıyorum.”

Hira dağında bir ceylanım seni tanıdığımdan beri

Örümceği oldun kalbimin

Öyle bir ördün ki ağını

Artık giremez senden başkası içeri 

Ben seni öyle çok severim ki

Anlatsam sevinirsin

Anlasan belki de incinirsin

Ben senin 

Beni sevişindeki heyecana vurgun

İncitmeyen sevdana tutkunum

Seni bunca zaman sonra bana getiren

Hayata nasıl da kırgınım

Ben senin beni benden çok sevişini

Beni benden çok hissedişini

Ben senin bana kıyamayışını

Hiç tahmin edemeyeceğin bir aşkla seviyorum

Güz gider, kış gider

Leylekler, kırlangıçlar da gider

Ben gitmem, gidemem senden 

Göç mevsimi çoktan geçti 

Sen benim en güzel yanım

Sen benim olmayan yarım

Sen benim aşkla ilk tanışıklığım

Tam güneş tutulması da neymiş sevgilim

Ben çoktan tam zamanlı tutuldum sana

Öyle böyle değil hem de

Hayatsın bana

Senden sonra

Yeni baştan 

Öyle sımsıkı

Tutundum zamana

Kalbimin sultanısın

Vurgunum sana

Bundan gayrı sevgilim

Aşk olsun hayat bize

Helal olsun sana

Bu uslanmaz kadını

Getirdin ya dize…