HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA

“Şiir, benim için hayatın kendini yavaşça anlatma biçimi.”

“Hiçbir patatesin yolu bu kadar gözlenmemişti”

Bir restoran menüsü gibiydi hayat

Okunmuş, seçilmiş ve bitmişti

Seçimler yanlış da olsa

O gün seçtiklerimiz denenmişti

Bir daha asla’ydı bazıları

Keşke seçmez olaydım

Ayırdığım zamana değmezdin 

Bazısı da bir türlü gelememişti

En lezzetlisini en sona saklamış hayat

En değerlisini, en güzelini

Restoranın tek keyifli yemeğiydin sen

Zaman hiç geçmek bilmemişti

İnan sevgilim

Yalan söylüyorsam

Seni görmek nasip olmasın bir daha

Hiçbir insanın yolu bu kadar gözlenmemişti.

Posted in

Yorum bırakın