“Hiçbir patatesin yolu bu kadar gözlenmemişti”
Bir restoran menüsü gibiydi hayat
Okunmuş, seçilmiş ve bitmişti
Seçimler yanlış da olsa
O gün seçtiklerimiz denenmişti
Bir daha asla’ydı bazıları
Keşke seçmez olaydım
Ayırdığım zamana değmezdin
Bazısı da bir türlü gelememişti
En lezzetlisini en sona saklamış hayat
En değerlisini, en güzelini
Restoranın tek keyifli yemeğiydin sen
Zaman hiç geçmek bilmemişti
İnan sevgilim
Yalan söylüyorsam
Seni görmek nasip olmasın bir daha
Hiçbir insanın yolu bu kadar gözlenmemişti.

Yorum bırakın