Bir şehir büyüyor içimde Dallanıyor, budaklanıyor Adı AŞK Adı SEN olan Çiçekleniyor bir de  Hiç usanmadan  Sonra sen çıkıp geliyorsun  O şehirden İstanbul’umun sokakları Mis gibi hanımeli kokuyor Ruhum şimdi lunapark Bir duygu büyüyor içimde Sarılıyor sımsıkı yüreğime Adı ÖZLEM Adı HASRET olan Yakıyor tüm benliğimi  Hiç acımadan Ruhum şimdi Karacaahmet Sonra oturuyorum Hisarlardan birine…

“Ben sustum” Ben sustum, söylemedim Gönlümdeki cam kırıklarını hiç kimseye  Gövdendeki derin oyuğa saklandım Sustum, yıpratmadım Oyuncak bebeklerime Mavi çiçeklerden giysiler yaptım Sarı papatyalar taktım başlarına Yüzlerine mutlu gülücükler koydum  Sustum, anlatmadım Geceleri korkarak gidiyordum tuvalete Karanlık pencerede ayakları vardı gulyabaninin Babam da yoktu ki benim korkunca arkasına saklanacağım Korktum, anlatmadım Hain kurt geceyarısı ormanımdan…

Sana Ulaşamadığım noktaya Koydum kendimi Bul beni Özlemek Fırından yeni çıkmış Ekmek tazeliğinde Ucundan koparıp yiyorum Biraz daha biraz daha işte Soğutmuyorum Sensizliğe Uyandığım her sabah Hasretin kamp kuruyor gönlüme  Sana uyanıyorum  Geceleri Üzerime usulca yağan yıldızları Uyandığımda Gözlerinden toplamak istiyorum  Bir dilim ekmek gibi Bir yudum su gibi Hava gibi, nefes gibi  Muhtacım sana…

“Bin altı yüz kilometre nedir ki Bir ah çek, yanındayım.” Aydınlanır sabah Aralanır kirpiklerin Yüzüne düşen gün ışığındayım Buz gibi suyu Çarparsın yüzüne  Yüzünü okşayan su damlasındayım Bir yudum çay İner boğazından usulca Boğazını yakan sıcağındayım Giyersin gömleğini Bilirim, gün seni bekler Elinin değdiği kumaşındayım Göl, yoksa deniz mi demeliyim  Pırıldar günün ilk ışığıyla Parlayan…

Şiir ki Uyanma sanatıdır Aşka Sevgiye Ve sana Uyandım sevgilim Aşkla Bana baksana Sabah Kızıl bir yağmur gibi Yağarken yüreğime Anladım ki Her şey senden ibaretmiş Hayatım senmişsin Yurdum sen Bilirsin Sensiz geceler sabaha çıkmaz Ve yine bilirsin ki Sen yoksan Güneş de doğmaz Şimdi  Yürürken sabahın aydınlığına Karanlık bir gece Getirmek istemiyorum sana Hayat…

“Ben sana mecburum” Adın mıh gibi çakılı yüreğime Senden öncesi yokmuş Senden sonrası da Kime ne “Ben sensiz de yaşayabilirim Ama seninle çok daha güzel yaşarım” Demiş birisi Bunu da diyemiyorum Çünkü  Ben artık sensiz yaşayamam  Yazdığım tüm aşk şiirlerinin gizli öznesi Yüreğimin nadide hazinesi  Bundan gayrısı da yok şimdi Ötesi de Sen suya düşen…

“Dünyadaki erkek nüfusunu Bire indiren adam Seni çok seviyorum” Hiç beklemediğim bir anda geldin Hayatıma perde gibi indin Kapandı kalbim Artık senden başkasını görmüyor gözüm Senden sonrası yok Senden sonrası yalan Günüme seninle başlıyorum Gecem seninle bitiyor  Öyle bir aşk ki bu sevgilim Bitmiyor Ve hiç eksilmiyor Mutluluk ülkemin diğer ucunda Bekliyormuş meğerse  Bilseydim çok…

“Sesini duymak çok iyi geldi” dediğim tek kişisin Değerlimsin… Sensiz geçen her an Ömürden giden zaman  Sevgilim Açtığım çiçeği  Soldurmayanım Can katanım Kanamayan yaram Kabuk bağlamayanım Sende temize çektim  Bütün acılarımı Bütün yanlışlarım Sende doğru Bütün yalnızlıklar eskimiş artık Hüzün ki laldi rengi Şimdi fena ebruli Kuş kondur anılarıma  Kuş kondur geçmiş acılarıma Uçurt eski…

AşkYalnızlığımıza biçilmiş bir kefendirÜzerimize yığılmış ölü toprağınıKaldırmak içinEn güzel nedendir AşkSavaşıdır iki anlaşılamayan ruhunYenilgisi, galibiyetiTeslim oluşudur kendisineYanmak ve yakmak içinEn iyi nedendir AşkVarlığı yokluğaİnsanı sonsuzluğa götürenGeldi mi gitmek bilmeyenHayatta kalmak içinEn büyük nedendir Aşk sanaAşk banaAşk bizeHayatı sevmemiz için verilenEn muhteşem nedendir Seviyorum seni sevgilimHep aşkla…

Şuracığımda bir sızı var  Adına özlem diyorlar  Bir yangın Bir kalp ağrısı  Nasıl geçer, söylemiyorlar Şimdi kalkıp gitsem buralardan  Uzak bir şehirde bulsam kendimi Nereye konacağım bundan gayrı Nasıl seveceğim bu şehri Onu da demiyorlar Yanlış bir adres Sahipsiz bir ev Söylenmemiş bir türkü “Yarim, İstanbul’u mesken mi tuttun” Artık ne İstanbul onarır beni  Ne…