“Bazı sabahlar insan bir kalabalık değil, sadece bir manzara ister.”
Bazı sabahlar insan
Birine tutunmak ister
Bu yalnızlık da olsa
Bazı sabahlar şehir
Üstüne üstüne gelir
Toz duman kalabalığıyla
Bazı sabahlar olmamıştır
yorgun bir at gibi
Kanadı kırık bir kuş gibi
Uyanırsın
Bazı sabahlar durgundur
Bir yürek uçuşu mesafededir
Dost bildiğin ayrılıklar
Bazı sabahlar dilsizdir
Susmak istersin
Ağzını bıçak bile açmasın
Bazı sabahlar sensizdir
Gitmişsindir
Kendinden de, ömründen de
Bazı sabahlar yoktur
Belki sen de yoksundur
Tüm varlığınla yaşarken
Bazı sabahlar
günaydın demez insan
Aydınlanmamıştır çünkü
Sen gelince aydınlanır.
HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA 
Yorum bırakın