“Aşk bu sevgilim
Unutma
Sever de döver de.”
Adımlarım hep sana çıkıyor sevgilim
Yüreğim sana
Çocukluğumun
Kırmızı rugan ayakkabısısın
Yastık altında gizlediğim
İbrahim’e gönderilen kurbanlık
Ömrüme düşen bayramlıksın
Sen gönlümde
Her pazartesi sabahı göndere çekilen
Bayrağımsın
Ağlayan narım
Gülen ayvamsın
Kırmızı başlıklı kızın
Ormanında kaybolduğu
Hain kurdu
Dedemden dinlediğim gazel
Anneannemin Mardin masalısın
Babamdan yediğim tek tokat
Kavuşamadığım intiharımsın
Annemin diktiği beyaz fistolu elbise
Bigudili çocukluk saçlarımsın
Liseye giden merdivenlerim
Çocukluğumu bıraktığım bahçeli evim
Sen olgunluğum
Sen gökte ararken
Yerde bulduğum
Belki de bir yalansın
Doğruluğuna vurulduğum
Bir depremsin
İlk sarsıntısında fayında kaybolduğum
Sen Beşiktaş sahilinde
her şeye karşı Çarşısın
Bu küçük kızın
Hiç bitmeyecek ilk ve son aşkısın
Kızıl kamelyamsın
Göğsümün derinliklerinde açan
Şans meleğimsin
Yakaladım sandıkça elimden kaçan
Sen yoksan çok eksiğim sevgilim, unutma
Sen yoksan gerçekten yalan bu dünya…
HATİCE NAYIR'IN KALEMİNDEN AŞKLA 
Yorum bırakın